گناه آگاهند كه هر گناهى قدمى در مسير سقوط و هلاكت انسان است شبيه اينكه ما بدانيم اين كاسه سم است يا اين شيء مدفوع انسانى و نجاست است آيا اقدام به تناول مىكنيم ؟ هرگز ، چرا ؟ چون عاقليم و عقل اجازه نمىدهد و نيز طبع ما از نجاست و خبائث نفرت دارد . 2 - شناخت حقيقى خدا : آنان به مقام يقين رسيده و خدا را مىبينند با چشم دل و جهان را حقيقتا محضر خدا مىدانند و مدام خداوند را حاضر و ناظر بر خويش مىدانند كه هو اقرب اليكم من حبل الوريد و اين معنا از كلمات خود آنان به خوبى آشكار است بعنوان مثال امير المؤمنين مىفرمايد : لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا يعنى به درجه‌اى رسيده‌ام كه اگر پرده‌ها كنار رود بر يقين من افزوده نمىشود و يا مىفرمايد : ما رأيت شيئا الّا و رايت اللّه قبله و معه و بعده و هنگامى كه ذعلب يمانى از حضرتش ( عليه السلام ) مىپرسد : هل رايت ربك يا امير المؤمنين ؟ مىفرمايد : أ فأعبد ربّا لا ارى ؟ يعنى خدائى را كه نديده‌ام عبادت كنم ؟ ذعلب عرض مىكند : و كيف تراه ؟ مىفرمايد : لا تدركه العيون بمشاهده العيان و لكن تدركه القلوب بحقائق الايمان يعنى با چشم سر نتوان خداى را ديد ولى با چشم دل و با ايمان كامل مىتوان او را يافت . « نهج البلاغه صبحى صالح خطبه 179 ص 258 » . و يا بعنوان مثال امام حسين ( عليه السلام ) در دعاى عرفه مىفرمايد : عليه دليلا يعنى كور باد چشمى كه تو را بر خود دليل و هادى نمىبيند . و يا امام سجاد ( عليه السلام ) استاد مكتب مناجات در دعاى گرانقدر ابى حمزهء ثمالى مىفرمايد : الهى بك عرفتك و انت دللتنى عليك و لو لا انت لم ادر ما انت . آفتاب آمد دليل آفتاب * گر دليلت بايد از وى رخ متاب